|
|
|
Myślę, że kiedy staje się na granicy czasu, to rodzi się wewnętrzna potrzeba zobaczenia swojego życia. Góry, cisza, surowość miejsca, bliskość nieba, łzy Maryi i pozostawiona przez Nią nadzieja – kierują człowieka ku prawdzie o sobie, wyzwoleniu i wejściu w przestrzeń wewnętrznego pokoju, uczynieniu swoistego bilansu. Jest to miejsce zbadania swojego sumienia, znalezienia siebie na nowo i pojednania; odnalezieni w górach, nim „jesień zamknie zmęczone oczy”, resztę lat przeżyć na czuwaniu i nadsłuchiwaniu wezwania: „…idź, On woła!”.
|
| Wybrane tytuły z ostatniego numeru |
 |
|
 |
Słowo wstępne Redaktora Naczelnego
ZABRANIA SIĘ BYĆ STARYM str. 2
"Mimo ograniczeń mego wieku, bardzo wysoko cenię sobie życie i umiem się nim cieszyć.” Jan Paweł IIW La Salette, właśnie tu – świeże powietrze można k ...
|
 |
Sylwia Sułkowska rozmawia z Andrzejem Zalewskim – dziennikarzem radiowym prowadzącym audycję Ekoradio w Programie I Polskiego Radia
NIE ZMARNOWAĆ STAROŚCI str. 18
Jest Pan osobą młodą duchem, mimo lat, które Pan przeżył. Jak przeżywa Pan jesień swojego życia?Jestem 80−latkiem i mój dojrzały wiek, a mówiąc wprost starość, przeżywam bardzo ciekawie. Od dwudziestu l ...
|
 |
Z ks. Josefem von Rickenbach saletynem ze Szwajcarii rozmawia ks. Piotr Szweda MS
STAROŚĆ UDAŁA SIĘ BOGU str. 10
Miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt lub, gdy jesteśmy mocni osiemdziesiąt; a większość z nich to trud i marność, bo szybko mijają, my zaś odlatujemy (Ps 90, 10). Chciałbym na początek zapytać, jeśli ...
|
 |
O starości pisze Tomasz P. Terlikowski
(BEZ)WARTOŚCIOWA STAROŚĆ str. 4
Starość zanika. Dojrzali, mądrzy ludzie, którzy mogliby służyć innym swoim doświadczeniem uciekają w pseudomłodość.A gdy zaczynają być ciężarem– to się ich zwyczajnie pozbywamy. Często za pomocą euta ...
|
|
|